Ταυτότητα
Στοιχεία ίδρυσης:
Ιδρυτική Πράξη Β.Δ. 132/1962
Εντάχθηκε στη Σχολή με Υ.Α. Β1/29/83 (Β’ 80)
ΦΕΚ Ίδρυσης 5493, 15/09/2023, Τεύχος Β
Διευθυντής:
Εκλογή Διευθυντή σύμφωνα με τον Ν. 4957/2022 εκδόθηκε Πρυτανική Πράξη
Καθηγητής Γ. Γυπαράκης
Μέλη:
Καθηγητής Ι. Γρηγοριάδης
Καθηγητής Γ. Γυπαράκης
Καθηγητής Κ. Ντάφλος
Κ. Παπαγιάννης, ΕΤΕΠ
Στοιχεία επικοινωνίας:
Ισόγειο, Κτίριο Τοσίτσα
Τηλ. 210 7723704
Email: ggrigoriadis@arch.ntua.gr, geogypa@otenet.gr
Το Εργαστήριο Πλαστικής της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ αποτελεί έναν χώρο δημιουργικής έρευνας, πειραματισμού και καλλιτεχνικής διερεύνησης, όπου η υλικότητα, η μορφή, ο χώρος και η κατασκευή συνδέονται οργανικά με τη σύγχρονη εικαστική σκέψη και την αρχιτεκτονική πρακτική. Βασικός στόχος του εργαστηρίου είναι η ανάπτυξη της πλαστικής αντίληψης των φοιτητών/τριών μέσα από τη συστηματική μελέτη της μορφής, των υλικών, των κατασκευαστικών συστημάτων και των μηχανισμών παραγωγής νοήματος στον χώρο.
Η εκπαιδευτική διαδικασία βασίζεται στη συνύπαρξη εργαστηριακής άσκησης, πειραματικής έρευνας, θεωρητικής τεκμηρίωσης και ανάπτυξης προσωπικών δημιουργικών μεθοδολογιών. Οι φοιτητές/τριες εξοικειώνονται με παραδοσιακά και σύγχρονα υλικά, αναλογικές και ψηφιακές τεχνικές, καθώς και με διαφορετικά μέσα εικαστικής έκφρασης, από το σχέδιο και τη γλυπτική κατασκευή έως τις εγκαταστάσεις, το αντικείμενο, την κινούμενη εικόνα και τις χωρικές αφηγήσεις.
Οι φοιτητές/τριες εισάγονται στις βασικές αρχές της πλαστικής μέσω της μελέτης ανόργανων μορφών και δομών. Το σχέδιο αντιμετωπίζεται ως εργαλείο παρατήρησης, ανάλυσης και κατανόησης της μορφής, ενώ η μετάβαση από τη δισδιάστατη αναπαράσταση στην τρισδιάστατη κατασκευή επιτρέπει την κατανόηση των σχέσεων όγκου, κενού, επιφάνειας και χώρου.
Η έρευνα επεκτείνεται στις οργανικές μορφές και στις μεταβαλλόμενες δομές της φύσης. Οι έννοιες του σκελετού, της πλήρωσης, της ανάπτυξης και των κατασκευαστικών συστημάτων των ζωντανών οργανισμών αποτελούν αφετηρία για τη διαμόρφωση προσωπικών μεθόδων παρατήρησης, κατασκευής και ερμηνείας της οργανικής μορφής.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη εικαστικής μεθοδολογίας και στην εννοιολογική συγκρότηση της καλλιτεχνικής πρότασης. Η προσωπική έρευνα συνδέεται με τη σύγχρονη καλλιτεχνική πρακτική μέσα από τη διερεύνηση ζητημάτων που αφορούν τον χώρο, το σώμα, την καθημερινότητα, την αφήγηση και την αρχειακή τεκμηρίωση, αξιοποιώντας διεπιστημονικές προσεγγίσεις.
Κεντρικό πεδίο του εργαστηρίου αποτελούν επίσης οι τοποειδικές (site-specific) εγκαταστάσεις και οι καλλιτεχνικές παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο. Οι φοιτητές/τριες μελετούν τις κοινωνικές, πολιτισμικές και χωρικές ιδιαιτερότητες κάθε τόπου και σχεδιάζουν κατασκευές σε πραγματική κλίμακα, διερευνώντας τη σχέση μεταξύ έργου, τόπου και κοινού.
Παράλληλα, εξετάζεται ο επανασχεδιασμός χρηστικών αντικειμένων ως διαδικασία παραγωγής νέων νοημάτων. Μέσα από τις έννοιες του ανοιχτού και του δυνητικού σχεδιασμού, οι φοιτητές/τριες επαναπροσδιορίζουν τη λειτουργία, την υλικότητα και την πολιτισμική ταυτότητα του αντικειμένου, συνδέοντας τη δημιουργική πράξη με προσωπικές και κοινωνικές αναγνώσεις.
Το εργαστήριο διερευνά τη σχέση αφήγησης, χρόνου και χώρου μέσα από την κινούμενη εικόνα, τον ήχο και τα ψηφιακά μέσα. Η κινηματογραφική γλώσσα και το βίντεο αξιοποιούνται ως εργαλεία κατανόησης, καταγραφής και αναπαράστασης του αρχιτεκτονικού και κοινωνικού χώρου, ενώ οι φοιτητές αναπτύσσουν σύνθετες αφηγηματικές δομές που συνδυάζουν προσωπικές και συλλογικές εμπειρίες.
Σε πιο σύνθετα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από το αντικείμενο προς τη δράση, το σώμα και το συμβάν. Μέσα από επιτελεστικές πρακτικές, συμμετοχικές δράσεις, χωρικές παρεμβάσεις και υβριδικές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης που συνδυάζουν εγκατάσταση, περφόρμανς, κινούμενη εικόνα και ηχητικά περιβάλλοντα, οι φοιτητές/τριες διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο η ανθρώπινη παρουσία ενεργοποιεί τον χώρο και παράγει νοήματα. Παράλληλα, εξετάζονται ζητήματα συλλογικότητας, δημόσιας σφαίρας, μνήμης, ταυτότητας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Μέσα από πειραματικές μεθόδους καταγραφής, τεκμηρίωσης και αναπαράστασης, αναπτύσσονται σύνθετες εικαστικές προτάσεις που αντιμετωπίζουν τον χώρο όχι ως στατικό δοχείο αλλά ως δυναμικό πεδίο εμπειρίας, δράσης και μετασχηματισμού.
Συνολικά, το Εργαστήριο Πλαστικής επιδιώκει να καλλιεργήσει την κριτική σκέψη, τη δημιουργική αυτονομία και την ικανότητα σύνδεσης της καλλιτεχνικής πρακτικής με τα σύνθετα ζητήματα του σύγχρονου χώρου. Στόχος του είναι η διαμόρφωση μιας διευρυμένης αντίληψης για τη σχέση τέχνης, αρχιτεκτονικής και κοινωνίας, μέσα από την ανάπτυξη ερευνητικών, δημιουργικών και συνεργατικών πρακτικών που ανταποκρίνονται στις προκλήσεις της σύγχρονης πολιτισμικής πραγματικότητας.
3ο εξάμηνο, “Εικαστικές τέχνες, άσκηση σε γύψο¨ 
6ο εξάμηνο, “Ιδιοσυγκρασιακό κάθισμα” 
6ο εξάμηνο, “Εξατομικευμένο κάθισμα” 
2ο εξάμηνο, “Οργανικές μορφές, άσκηση” 
3ο εξάμηνο, “Εικαστικές τέχνες, Βιομιμητισμός, άσκηση”